بب

«لغت نامه دهخدا»

[بَب ب] (اِ) روش. طریقه. (ناظم الاطباء) (آنندراج). و رجوع به ببان شود. || کودک فربه. (ناظم الاطباء) (آنندراج). نامی که به طفل بسیار کوچک دهند. (از فرهنگ دزی ج1 ص49).