ببازار افتادن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ اُ دَ] (مص مرکب) سر از بازار درآوردن. در بازار قرار گرفتن. || بازاری شدن. در بازار پخش شدن. || کنایه از فاش شدن. رسوا شدن. (آنندراج) :
خواهی خبر از خانه ببازار نیفتد
از بیخبران بگذر و در خانهء ما باش.
مولانا لسانی (از آنندراج).