«لغت نامه دهخدا»
[بِ نَ / نِ زَ دَ] (مص مرکب) تازیانه زدن کسی را. جلد. (از ترجمان القرآن). سوط. (دهار). تسویط. مسن. افشاغ. (تاج المصادر بیهقی).