بتپور

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِ) پوزه. شند. منقار مرغان. (از آثار و احوال رودکی ج3 ص119). بتفوز. و رجوع به بتفوز شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر