«لغت نامه دهخدا»
[بَ / بِ] (اِ) بتکوب. ریچالی است که از مغز جوز و سیر و ماست و شبت سازند. (ناظم الاطباء). یک نوع حلواست. (از فرهنگ شعوری). و رجوع به بتکوب شود.
