«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (ع مص) معظم و مکرم گردیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). بجاله. || نیکوحال باپیه شدن. (منتهی الارب). بزرگ تن شدن. (تاج المصادر بیهقی). || شادمان گردیدن. (منتهی الارب) (آنندراج).