«لغت نامه دهخدا»
[بُ جَ رِ] (اِخ) سلیمان بن محمد بن عمر بجیرمی فقیه مصری، در سال 1131 ه . ق. در بجیرم از قرای غربی مصر بدنیا آمد و در خردی به قاهره رفت و در الازهر درس خواند و تدریس کرد. کتاب او: التجرید لنفع البعید در 4 جلد است که شرحی است بر منهج در فقه شافعی. در مصطبه نزدیک بجیرم بسال 1221 ه . ق. درگذشت. (از قاموس الاعلام ترکی ج1 ص391). کتاب دیگر او تحفه الحبیب علی شرح الحطیب است. (از معجم المطبوعات).