بچاپ بچاپ

«لغت نامه دهخدا»

[بِ بِ] (اِ مرکب) (از: دو فعل است و از مصدر چاپیدن بمعنی غارت و چپاول کردن). غارت. چپاول. تاراج. لاش. چاپیدن بی دریغ و بی امان. تالان کردن.
-امثال: مگر بچاپ بچاپ است؛ مگر هر که به هرکه است؟
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر