بچشم داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ چَ / چِ تَ] (مص مرکب) نظربند کردن. (آنندراج) :
چون کسی از چرخ بگریزد که مردم را بچشم
همچو ابروی بتان پیوسته می دارد بچشم.
حسن بیک رفیع.
و رجوع به چشم شود.