بچکله

«لغت نامه دهخدا»

[بَ کَ لَ / لِ] (اِ) کوزهء سخت پخته. (فرهنگ شعوری ج1). بجکله. بطری سنگی و خمرهء محکم جهت شراب. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر