«لغت نامه دهخدا»
[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ گِ رِ تَ] (مص مرکب). عمل ماما. گرفتن طفل را پس از آنکه از رحم بدرآید. -امثال: مامای پیر بچه را بگیر. مامای کور، بچه را بشور. (تصنیف عامیانه).