«لغت نامه دهخدا»
[بَ بَ حَ] (ع مص) جای گرفتن و فرودآمدن. (از منتهی الارب). || فرود آمدن باران و امثال آن. (ناظم الاطباء). || بانگ کردن با گرفتگی گلو. (از دزی ج1 ص52). بح بح کردن.
