بحر

«لغت نامه دهخدا»

[بَ حَ] (ع مص) سراسیمه شدن از بیم. (منتهی الارب) (آنندراج) (تاج المصادر بیهقی). || سیراب نگردیدن از تشنگی. (منتهی الارب) (آنندراج). سخت تشنه شدن. (زوزنی). || گداختن گوشت از بیماری بحر. (از منتهی الارب) (آنندراج). || سست و تیره رنگ گردیدن شتر از سخت دویدن. (منتهی الارب) (آنندراج).