بحرپیما

«لغت نامه دهخدا»

[بَ پَ / پِ] (نف مرکب) پیمایندهء بحر. دریاگذر. گذرندهء از دریا. که بحر را طی کند و بگذرد. که بحر را پیماید. دریانورد. (لغات مصوب فرهنگستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر