بحریه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ری یَ] (ص نسبی) منسوب به بحر. دریائی. آنچه به دریا منسوب باشد.
- نیروی بحریه؛ نیروی دریایی. قوای جنگی در دریا از قبیل ناو و ناوشکن و زیردریائی و اژدرافکن و امثال آن. آن وسایل و کشتی ها که در جنگهای دریایی بکار رود. اسطول. دریائیان. (لغات مصوبهء فرهنگستان). || باد شمال. (دزی ج1).