بحضرت

«لغت نامه دهخدا»

[بِ حَ رَ تِ] (حرف اضافهء مرکب، ق مرکب) (از: ب + حضرت). به حضور. به پیشگاه : پیغامبر به حضرت حق رفت. (مجمل التواریخ والقصص). || به پایتخت.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر