«لغت نامه دهخدا»
[بُ کُ] (نف مرکب) که بخاری را پاک کند. که دوده های بخاری را بزداید. پاک کنندهء بخاری. || (اِ مرکب) چوب یا ریسمانی که تکه ای پارچه یا سیم نازک یا موی و یا چیز دیگر بدان بندند و داخل لولهء بخاری کشند تا دوده فروریزاند. آلتی که بدان لولهء بخاری را پاک کنند.