بخام گرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ گِ رِ تَ] (مص مرکب)در پوست دباغت ناکرده گرفتن :
آنکه از جامهء آزادگیم عریان ساخت
یا رب از پوست برآرند و به خامش گیرند.
باقر کاشی.