بخت بلند

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بُ لَ] (ص مرکب) که بخت بلند دارد. بلندبخت. مقبل.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر