«لغت نامه دهخدا»
[بَ خِ] (ع ص، اِ) بوی تند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج). گند دهن و هرچیزی که رایحهء آن تند باشد. (فرهنگ نظام) (مهذب الاسماء).
