«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ع ص) غلام سبک روح در سفر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). بزابز. (ناظم الاطباء). || (اِ) نای آهنین که بر دهان دمهء آهنگران باشد. || فرج. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).