بزرکاری

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (حامص مرکب) بزر کشتن. حاصل عمل آنکه بزر کارد. شغل بزرکار.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر