بزرگ امید

«لغت نامه دهخدا»

[بُ زُ اُ / اُمْ می] (اِ مرکب) امید بزرگ. بزرگ آرزو :
بتا تا مرگ جان تو ببرده ست
بزرگ امید من با تو بمرده ست.
(ویس و رامین).
که ای از تو بزرگ، امید مردان
مرا از خود بزرگ امید گردان.نظامی.