«لغت نامه دهخدا»
[بُ زُ عَفْوْ] (ص مرکب) آنکه عفو و گذشت او بزرگ باشد. با عفو بسیار : پاکیزه دین و پاک نژاد و بزرگ عفو نیکودل و ستوده خصال و نِکوشیَم.فرخی.