«لغت نامه دهخدا»
[بُ زُ گَ تَ] (مص مرکب)عظیم و کلان گردیدن. || نامور و بلندآوازه گشتن : و نام وی به مردی اندر خراسان بزرگ گشت. (تاریخ سیستان).