بزرگ مقدار

«لغت نامه دهخدا»

[بُ زُ مِ] (ص مرکب)پرارج. گرانقدر. بلندپایه. بزرگ مرتبه :
قدر زر و سیم کم نگردد
وآهن نشود بزرگ مقدار.سعدی.
کسان بچشم تو بی قیمتند و کوته قدر
که پیش اهل بصیرت بزرگ مقدارند.سعدی.