«لغت نامه دهخدا»
[بُ زُ] (ص نسبی / ص عالی)مقابل کوچکین. بزرگترین. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : اما آن پسر بزرگین در دیه بود. (ترجمهء دیاتسارون ص300).