بزلیانه

«لغت نامه دهخدا»

[بِ زِ نَ] (اِخ) شهرکی است نزدیک به مالَقه در اندلس که احمدبن محمد بن عبدالرحمان بن الحسن بن مسعود جذامی بزلیانی مکنی به ابوعمرو، بدان جا منسوب است. وی اهل فضل بود و ابومحمدبن خزرج از او روایت کرد. ابن بشکوال گوید او بسال 360 ه . ق. متولد شد و بگفتهء ابومحمدبن خزرج در هلال جمادی الاولای سال 461 ه . ق. درگذشت. (از معجم البلدان).