«لغت نامه دهخدا»
[بَزْ زی ی] (اِخ) احمدبن محمد بن عبدالله بن قاسم بن نافع بن ابی بزه مکی، مکنی به ابوالحسن، و نسبت وی به ابوبزه جد اعلای اوست. از قراء معروف است و قرائت ابن کثیر را داشته است. (از لباب الانساب). و رجوع به تاریخ الخلفاء ص239 و المعرب جوالیقی و فهرست آن و اعلام زرکلی شود.