بساکدان

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِ مرکب)(1) کیسه ای که در آن بساکه ها تشکیل میشوند. (گیاه شناسی گل گلاب چ 1326 ه . ش. دانشگاه طهران ص118 و 151). و رجوع به بساکه شود. || بجای آنتر(2) بکار رفته است و آن قسمت بالای پرچمهای گل باشد. رجوع به گیاه شناسی گل گلاب چ 1326 ه . ش. دانشگاه طهران ص 178 و گیاه شناسی حبیب الله ثابتی چ 1328 ه . ش. دانشگاه طهران ص416 و 460 شود.
(1) - Antheridie مرکب از بساک + دان پساوند موضع.
(2) - Anthere.