بسته

«لغت نامه دهخدا»

[بُ تَ] (اِ)(1) فندق را گویند و آن مغزی باشد که خورند. (برهان). فستق. (صحاح الفرس).
(1) - بمعنی فندق سهو است بلکه صورتی است از پسته.