«لغت نامه دهخدا»
[بَ خُ رَ] (اِخ) مرکب از بس بمعنی بسیار و خُرَه یا فُرَّه، لقب والد مهلب بن ابی صفره و عربان آن را معرب کرده، بوصفره و ابوصفره گفتند. (ابوعبیده بنقل معجم البلدان یاقوت). رجوع به المعرب جوالیقی ص137 س 11، ابوصفره و کلمهء خارک در معجم البلدان شود.