بسردرآمده

«لغت نامه دهخدا»

[بِ سَ دَ مَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) آنکه به روی سر درمی افتد. (ناظم الاطباء). آنکه با سر به زمین میخورد. (فرهنگ فارسی معین). || لغزیده. (فرهنگ فارسی معین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر