بسر دست آمدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ سَ رِ دَ مَ دَ](مص مرکب) مرادف بسر چنگ آمدن، کنایه از کمال قرب. || در قبض و تصرف خود آمدن. (آنندراج) :
گو بخت که بیگه مه من مست درآید
زلفش کشم و شب بسردست درآید.
فخرالدین علی (از آنندراج).