بسکم

«لغت نامه دهخدا»

[بُ کُ] (اِ) بسکام. بستام(1). نام درخت افرا در لهجهء طوالش. رجوع به پَلَت و جنگل شناسی ساعی چ 1337 ه . ش. دانشگاه طهران ج 1 ص 206 شود.
(1) - Acer insigne.