«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (نف مرکب) یاوه گوی و پرحرف و آنکه سخن را به درازا می انجاماند. (ناظم الاطباء). بسیارگو و پرگو. (آنندراج). مِکثار. رجوع به شعوری ج 1 ورق 199 و بسیارگوی شود.