بسلیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ سَ دَ] (مص) درآویختن :
گر تو خواهیش و گر نه بتو اندر بسلد(1)
زر او چون به در خانهء او درگذری(2).فرخی.
(1) - ن ل: بشلد. (دیوان چ دبیرسیاقی 8110).
(2) - ن ل: برگذری.