«لغت نامه دهخدا»
[بِ مِ لِ] (اِخ) حاجی علی اکبر ملقب به نواب پسر آقاعلی نقیب بن اسماعیل بن خلیل خراسانی از اکابر فضلای عهد ناصرالدینشاه قاجار بود. شعر خوب میگفت و بسال 1263 ه . ق. در سن هفتاد و شش سالگی درگذشت. این بیت از اوست: یا نیست شادی در جهان یا خود نصیب ما نشد هرگز ندیدم شادمان این خاطر افسرده را. آثار زیر از اوست: اثبات الواجب. اندرز قابوس. اندرزنامه. تحفه السفر در معانی و بیان. تذکرهء دلگشا. تفسیر قرآن و حاشیه بر تفسیر بیضاوی که ظاهراً غیر از تفسیر مستقل اوست و حاشیه مدارک و نورالهدایه. (ریحانه الادب). و رجوع به الذریعه ج 9 ص 137 و مجمع الفصحا ج 2 ص82 و ریاض العارفین ص243 شود.