بسمه گر

«لغت نامه دهخدا»

[بَ مَ / مِ گَ] (ص مرکب) این کلمه مرکب است از بسمه (باسمه) ترکی و گر فارسی. آنکه بر جامه ها نقوش قالبی چوبین و جز آن زند. بسمه چی. رجوع به بسمه چی شود. || چاپچی. طابع.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر