بسیجان

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (نف، ق) بسیچان. ساز کارکنان. (سروری). بسیج کننده. (فرهنگ نظام) :
ز شرم گنه پاک(1) بیجان(2) شدند
سبک بر زبانه(3) بسیجان شدند.
(یوسف و زلیخا).(4)
(1) - ن ل: پای. (سروری).
(2) - ن ل: پیچان. (سروری).
(3) - ن ل: بهانه. (فرهنگ نظام). نهانه. (سروری).
(4) - فردوسی. (سروری و فرهنگ نظام).