بشاءه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ءَ] (اِخ) بشائت. نام موضعی است در شعر خالد. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و رجوع به معجم البلدان شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر