«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (اِخ) ویشتاسب. بشتاسف. گشتاسب. رجوع به گشتاسب و مزدیسنا و ادب پارسی و الوزراء الکتاب ص6 و کامل ابن اثیر ج 1 ص 110، 117 و قفطی ص13، 18 و ایران باستان ج 2 ص956 و ج 3 ص2571 شود.