بشتالم

«لغت نامه دهخدا»

[بِ لَ] (اِ) بمعنی طفیلی باشد که منسوب به طفیل است. بمعنی انگل و مهمان ناخوانده است و در افسانه ها، طفیل شخصی بوده از مردم کوفه و او همیشه ناخوانده به مهمانی ها و عروسیها حاضر میشد و او را طفیل اعراس میگفتند. (برهان) (از انجمن آرا) (آنندراج). طفیلی. (شرفنامهء منیری) (مؤید الفضلاء) (رشیدی) (سروری) (جهانگیری)(1). طفیلی و پیک. (ناظم الاطباء). مهمان ناخوانده. و رجوع به شعوری ج 1 ورق 206 و بشتام و طفیلی شود.
(1) - ن ل: طفلی (جهانگیری).