بشترغ

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بُ تُ رَ / بَ تُ] (اِ) پشتراغ. پشترغ. شبرق. اسپرک را گویند و آن گیاهی باشد که بدان جامه رنگ کنند. (برهان) (انجمن آرا) (آنندراج). اسپرک. (سروری) (ناظم الاطباء). درختی است که آن را اسپرک گویند و قیل گیاهی است که رنگ سبز بدان زنند و آن رنگ را سپرکی خوانند. (شرفنامهء منیری). و رجوع به فرهنگ شعوری ج 1 ورق 170 شود. || پاره ای از خوشهء انگور و خوشهء خرما را نیز گفته اند. (برهان) (انجمن آرا) (آنندراج) (شعوری ج 1 ورق 170) (از ناظم الاطباء).