بشجاییدن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دَ] (مص) شجاییدن. بشجیدن. یخ زدن. سرمازدن. شجام زدن :
صورت خشمت ار زهیبت خویش
ذره ای را بخاک بنماید.
خاک دریا شود بسوزد آب
بفسرد آفتاب و بشجاید.دقیقی.
و رجوع به هریک از کلمات فوق در جای خود شود.