«لغت نامه دهخدا»
[بِ کَ] (اِ) رخنه و نشان را گویند که با سر انگشت و سرناخن به هم رسد. (برهان). رخنه و شکاف. (ناظم الاطباء). نشان رخنهء سرانگشت است و ناخن. جامه ای که در خار آویزد و بدرد آنرا بشکلید گویند. (اوبهی). || خراش. (ناظم الاطباء). و رجوع به بشکلیدن شود.