بشکونه

«لغت نامه دهخدا»

[بِ نَ / نِ] (اِ) گل و شکوفه. (ناظم الاطباء)(1) و رجوع به بشکوفه و شعوری ج1 ورق209 شود. || استفراغ و قی بسیار و مکرر. (ناظم الاطباء). و رجوع به بشکوفه و اشکوفه شود.
(1) - ظ. تحریف و یا لهجه و یا صورتی است از بشکوفه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر