«لغت نامه دهخدا»
[بَ مَ] (اِ مرکب) افسری که کفشهای سلطان را حمل میکند. (دزی ج1 ص91). کفشدار سلطان. رجوع به بشماق، باشماق، بشمق و بشماقچی شود.
