بشن

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) (کی...) نیای لهراسب. لهراسب بن اروندشاه بن کی بشن بن کیقباد. رجوع به تاریخ گزیده چ عکسی 1328 ه . ق. ص95 لندن شود.