بشور آمدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ مَ دَ] (مص مرکب) متغیر شدن. منقلب شدن. بهیجان آمدن. بجوش و خروش آمدن :
سبک مغزان بشور آیند از هر حرف بیمغزی
بفریاد آورد اندک نسیمی نیستانی را.صائب.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر